"आफ्नो सारा हृदयले परमप्रभुमा भरोसा राख, र आफ्नै समझशक्तिमा भर नपर । आफ्ना सबै मार्गमा उहाँलाई स्वीकार गर, र उहाँले तेरा मार्गहरु सोझा तुल्याइदिनुहुनेछ ।" (हितोपदेश ३ः५-६)

यस पदमा, हृदयमा जोड दिइएको छ । तपाईंले हितोपदेशको पुस्तकमा प्रायः यो जोड दिइएको पाउनुहुनेछ । यहाँ हामी देख्छौं कि विश्वास दिमागको कुरा होइन । यो रोचक छ कि सोलोमन आफैंले पुरानो नियममा यो कुरा बुझेका थिए, तर कहिलेकाहीं हामी त्यो गल्ती गर्न सक्छौं । हामी केही सत्यहरु बुझ्न सक्छौं (अर्थात्, परमेश्वर एक मायालु पिता हुनुहुन्छ वा परमेश्वरले येशूका चेलाहरुलाई त्यति नै प्रेम गर्नुहुन्छ जति उहाँले येशूलाई प्रेम गर्नुहुन्छ, सबैलाई होइन, र सबै विश्वासीहरुलाई पनि होइन, तर येशूका चेलाहरु जसले सबै कुरा त्यागेका छन्), तर ती चीजहरुलाई मेरो दिमागमा मात्र बुझ्न सक्छु । परीक्षाको क्षणमा, म अझै पनि चिन्तित हुन्छु, किनकि म तिनीहरुलाई मेरो हृदयबाट विश्वास गर्दिन । मेरो दिमागले कुनै कुरामा विश्वास गर्नु, जुन शैतानको विश्वासको प्रकार हो, र मेरो सम्पूर्ण हृदयले प्रभुमा भरोसा गर्नुमा धेरै भिन्नता छ । त्यसको लागि, मलाई पवित्र आत्माको प्रकाश चाहिन्छ ।

तपाईंको दिमागमा कुनै कुरामा विश्वास गर्नको लागि, तपाईंलाई एक असल बाइबल शिक्षक चाहिन्छ जसले विषयलाई राम्रोसँग व्याख्या गर्नेछ, र त्यसपछि तपाईंले यसलाई बुझ्नुहुनेछ । हामी सोच्छौं कि त्यो विश्वास हो, तर परीक्षाको क्षणमा, हामी पत्ता लगाउँछौं कि यो बिल्कुल विश्वास होइन । हामीलाई लाग्छ कि हामीसँग पैसा छ, तर जब हामी पसलमा जान्छौं, हामीले चाल पाउँछौं कि यो नक्कली मुद्रा हो । यो केवल वास्तविक पैसाको तस्वीर हो । यो वास्तविक कुरा होइन । परीक्षाको क्षणले हाम्रो विश्वास हाम्रो हृदयबाट नभई केवल हाम्रो दिमागबाट आएको देखाउँछ । त्यसैले हामीले परमेश्वरले हामीलाई प्रकाश दिनुभएको होस् भनेर धेरै प्रार्थना गर्नुपर्छ । यसरी हाम्रो विश्वास हाम्रो दिमागमा मात्र बस्दैन तर हाम्रो हृदयको गहिराइमा जान्छ । त्यसपछि परीक्षाको क्षणमा, त्यो विश्वासले हामीलाई सम्हाल्छ, र हामी डगमगाउँदैनौं । आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले प्रभुमा भरोसा राख्नुहोस् !

त्यसपछि उहाँ भन्नुहुन्छ, "आफ्नै समझमा भर नपर ।" हाम्रो आफ्नै समझ हाम्रो कारण हो जुन हाम्रो मनमा छ । उहाँ भन्नुहुन्छ कि आफ्नो मनमा भरोसा नगर ! बरु, आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले प्रभुमा भरोसा गर । उहाँ यहाँ मन र हृदय बीचको भिन्नता कोर्दै हुनुहुन्छ । उहाँ भन्नुहुन्छ, "तपाईंको मन अविश्वसनीय छ । तपाईंको मनले तपाईंलाई भन्छ कि तपाईं साँच्चै विश्वास गर्नुहुन्छ कि परमेश्वर एक मायालु पिता हुनुहुन्छ, तर परीक्षाको क्षणमा, तपाईं चिन्तित हुनुहुन्छ । यसले प्रमाणित गर्छ कि तपाईं परमेश्वरलाई आफ्नो हृदयबाट मायालु पिता हुनुहुन्छ भनी विश्वास गर्नुहुन्न ।" यो हामीले हाम्रो मण्डलीमा बारम्बार बोल्दै आएका छौंः विश्वासको सबैभन्दा ठूलो शत्रु हाम्रो आफ्नै चलाख तर्क हो । त्यसैले चलाख मानिसहरुलाई विश्वासमा आउन धेरै गाह्रो छ । यो असम्भव छैन, तर यो गाह्रो छ, किनभने तिनीहरु आफ्नै चलाखीमा भर पर्छन् । र तपाईंले पाउनुहुन्छ कि चलाख मानिसहरु धर्मशास्त्रको धेरै कुरा बुझे पनि चिन्तित हुन्छन् । तिनीहरु पाप माथि विजय हासिल गर्न सक्दैनन्, किनभने तिनीहरुसँग विश्वास छैन । तिनीहरु चलाख छन् र तिनीहरु आफ्नै तर्कमा भर पर्छन् ।

यो सबै बाइबल स्कूल र बाइबल कलेजहरुले गर्ने ठूलो गल्ती हो । तिनीहरुले मानिसहरुलाई परमेश्वरको वचनले नगर्न भनेको कुरा गर्न सिकाउँछन्ः धर्मशास्त्र बुझ्न र व्याख्या गर्न आफ्नै समझमा भर पर्छन् । पवित्र आत्माको प्रकाशमा कुनै जोड दिइँदैन, र परिणामस्वरुप बाइबल स्कूल र बाइबल कलेजहरुबाट बाहिर निस्कनेहरु सबैतिर परमेश्वरको काममा सबैभन्दा ठूलो बाधा बन्छन् । किनभने तिनीहरुले यो सिद्धान्त उल्लङ्घन गर्छन् । बाइबल स्कूलमा पढेर तपाईं विश्वास प्राप्त गर्न सक्नुहुन्न । विश्वास पवित्र आत्माबाट प्रकाशद्वारा आउँछ । र मण्डलीमा पनि यही कुरा लागु हुन्छ । हामीले केवल बौद्धिक रुपमा सिद्धान्तहरु बुझेर अरु मानिसहरुलाई बाँड्ने प्रयास गर्नु हुँदैन । हामीले हाम्रो हृदयमा ती सिद्धान्तहरुलाई जरा गाड्न दिनुपर्छ । आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले प्रभुमा भरोसा राख्नुहोस्, र आफ्नै समझमा भर नपर्नुहोस् ।

हितोपदेश ३ः६ ले भन्छ, "तिमीले आफ्नो सबै मार्गहरुमा उहाँलाई स्वीकार गर ।" अर्को शब्दमा आफ्नो जीवनको हरेक क्षेत्र परमेश्वरलाई सुम्पनुहोस् । उहाँलाई तपाईंको पैसाको मामिला नियन्त्र गर्न दिनुहोस्, तपाईंले के पढ्ने भन्ने कुराको नियन्त्रण उहाँलाई गर्न दिनुहोस्, तपाईंले आफ्नो समय कसरी बिताउने भनेर उहाँलाई नियन्त्रण गर्न दिनुहोस्, आफ्नो पारिवारिक जीवनको हरेक क्षेत्र नियन्त्रण गर्न दिनुहोस्, तपाईंले आफ्ना छोराछोरीहरुको लागि राख्नुभएका महत्वाकांक्षाहरुलाई नियन्त्रण गर्न दिनुहोस्, उहाँलाई आफ्नो पेशामा पनि नियन्त्रण गर्न दिनुहोस्, उहाँलाई तपाईंका हरेक क्षेत्रमा नियन्त्रण गर्न दिनुहोस् । तपाईंका सबै मार्गहरुमा ! त्यसपछि उहाँले तपाईंको बाटो सोझो बनाउनुहुनेछ, तपाईंको मार्ग निर्देशित गर्नुहुनेछ, र तपाईंलाई सुझाब दिनुहुनेछ । धेरै मानिसहरु छन् जो आफ्नो जीवनको कुनै विशेष क्षेत्रमा मार्गदर्शन चाहन्छन्, र भन्छन्, "प्रभु, यस क्षेत्रमा, तपाईंले मलाई जे गरोस् भनी चाहनुभएको छ त्यो गर्न म तयार छु । मलाई मार्गदर्शन गर्नुहोस् ।" अनि प्रभु भन्नुहुन्छ, "म तिमीलाई मार्गदर्शन गर्न सक्दिन, किनकि तिमीले मलाई आफ्नो सबै मार्गहरुमा स्वीकार गरेका छैनौ ! मलाई यस क्षेत्रमा मात्र नभई हरेक क्षेत्रमा स्वीकार गर । यदि तिमीले मलाई आफ्नो सम्पूर्ण जीवनको नियन्त्रण दिन इच्छुक छौ भने, म तिमीलाई मार्गदर्शन गर्नेछु ।"

यदि तपाईं केवल एउटा क्षेत्रमा मात्र मार्गदर्शन चाहनुहुन्छ, र तपाईंले त्यो एउटा क्षेत्र मात्र परमेश्वरलाई सुम्पनुहुन्छ भने, तपाईंले मार्गदर्शन पाउने कुराको लागि कुनै वाचा छैन । तर यदि तपाईंका सबै मार्गहरुमा, तपाईंका जीवनका हरेक क्षेत्रमा, तपाईं उहाँलाई स्वीकार गर्न चाहनुहुन्छ र उहाँले तपाईंका बाटाहरु निर्देशन गरेको चाहनुहुन्छ भने, उहाँले तपाईंलाई मार्गदर्शन गर्नुहुनेछ । र उहाँले तपाईंलाई मार्गदर्शन मात्र गर्नुहुन्न, तर यसले "तपाईंको लागि बाटो खाली गर्नुहुनेछ" भनेर पनि भन्छ । त्यो बाटो जुन धेरै अवरोधहरुले अवरुद्ध छ, उहाँले तपाईंको लागि त्यो बाटो खाली गर्नुहुनेछ । यदि तपाईंले आफ्नो जीवनमा, दाजुभाइ वा दिदीबहिनी, तपाईंको अगाडि बढ्ने बाटोमा बाधाहरु र सबै प्रकारका चीजहरु बाधा पुर्‍याइरहेका पाउनुभयो भने, यो पदलाई सोच्नुहोस्ः यदि तपाईंले आफ्नो सबै मार्गमा परमेश्वरलाई स्वीकार गर्नुभयो, र आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले उहाँमा भरोसा गर्नुभयो र आफ्नै समझमा भर पर्नुभएन भने, उहाँले तपाईंको लागि बाटो खाली गर्नुहुनेछ । तपाईं आफैंले यसलाई सफा गर्न सक्नुहुन्न; तपाईंले धेरै लामो प्रयास गरिसक्नुभयो । उहाँले तपाईंको लागि बाटो सफा गर्नुहुनेछ ! हामी कस्तो जीवन बिताउन सक्छौं, जहाँ हामी अगाडि बढ्दै जाँदा उहाँले हाम्रो लागि बाटो सफा गर्नुहुन्छ, सोच्नुहोस् । त्यो चाहिँ त्यस्तो मानिसको जीवन हो जसले आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले परमेश्वरमा भरोसा गर्छ, आफ्नै चलाखीमा भर पर्दैन, र आफ्नो जीवनको हरेक क्षेत्रमा परमेश्वरलाई स्वीकार गर्छ ।